Ούτε για περίπτερο δεν είναι ικανοί οι "Άρχοντες"!

Ο φίλος και συμπολίτης Π. Δελλαμάνης δεν συκολεύτηκε να απαντήσει στο ερώτημα που έιχαμε υποβάλλει στις 13Μαίου ( http://thirazein.blogspot.com/2009/05/blog-post_9861.html ). Μάλιστα ανέβασε και την σχετική φωτογραφία

Είναι ντροπή να λέμε ότι μας νοιάζει η τουριστική βιομηχανία, η μόνη βιομηχανία που μας έμεινε σε κάποιο σεβαστό επίπεδο στην Ελλάδα και μάλιστα σε ένα νησί που είναι σημαιοφόρος του τουρισμού για όλη την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο και κυριολεκτούμε σε αυτό, και την ίδια στιγμή ο Δήμος Θήρας και ο Ε.Ο.Τ να μην είναι ικανοί να έχουν έστω και αυτό το υποτυπώδης περίπτερο ενημέρωσης των επισκεπτών στο κενρικότερο σημείο των Φηρών ανοικτό, όχι μόνο την καλοκαιρινή σεζόν αλλά όλο τον χρόνο. Τι να τις κάνουμε τις συμμετοχές στις διεθνής εκθέσεις τουρισμού, όπου μάλιστα εξαφανίζονται και τεράστια ποσά, όταν στο ίδιο μας το σπίτι παίρνουμε ένα τεράστιο ΜΗΔΕΝ!

Λέτε να συγκινιθεί κανείς; Νιώθουμε απογοητευμένοι.

Σε λίγες μέρες μάλιστα που θα ψηφιζουμε σαν ευρωπαίοι η λύπη μας θα μεγαλώνει που στην ουσία είμαστε...τριτοκοσμικοί!

Αποκλειστικές φωτογραφίες από την επιχείρηση απάντλησης καυσίμων

Τους έπιασε ο πόνος...

SHELTER VICTORY FOR SUFFERING DONKEYS

By Martyn Brown

THE Daily Express crusade to improve the tough lives of Santorini’s donkeys was given a boost last night.
Thanks to relentless pressure from our readers the hard-working animals will have somewhere to escape the blistering Greek sun this summer.
Until now the animals spent their days crammed along the island’s narrow cobbled trail, forced to wait in the baking heat for hoards of holidaymakers arriving.
After no respite from the sweltering sun the donkeys would then have to haul overweight tourists 850ft up to the island’s capital Thira.
But that will soon be a thing of the past, as donkey owners have now agreed to use a waiting system for the animals.
By the end of this week they will have renovated a crumbling shelter which was built for the purpose five years ago.
It marks a great victory for the Daily Express, which has campaigned for the donkeys and mules to be treated decently for two years.

The breakthrough came after Paul Svendsen, of Donkey Sanctuary UK, brokered a deal between the donkey master, local officials and the water taxi services who ferry in tourists.
Mr Svendsen said: “They have agreed on a new system which will make a massive difference. They will open the new shelter at the bottom of the hill by the end of next week. It means the donkeys and mules can rest in the shade, get some water and have a bit of space while they wait for the tourists.
“It will also make life easier for the tourists as well as they won’t be faced by a crush of animals when they arrive.
“The donkey owners are finally coming round to the idea that this is better for everyone.”

Πηγή: http://www.express.co.uk/posts/view/103372/Shelter-victory-for-suffering-donkeys

Επιχείρηση «καθαρισμός Sea Diamond»

Δύο χρόνια μετά το ναυάγιο στη Σαντορίνη αρχίζει εντός των ημερών η απάντληση των καυσίμων από το βυθισμένο πλοίο
Ιφιγενεια Διαμαντη

Πέρασαν πάνω από δύο χρόνια από τη βύθιση του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond, και το ένα από τα δύο αιτήματα των κατοίκων της Σαντορίνης φαίνεται ότι θα ικανοποιηθεί. Εντός των ημερών αναμένεται να ξεκινήσει η απάντληση των καυσίμων από το ναυάγιο, που βρίσκεται «σκαλωμένο» σε ένα ανισόπεδο πλάτωμα στο βυθό της καλντέρας.

Οσο για την ανέλκυση, την οποία ζητεί η Επιτροπή κατοίκων προκειμένου να μην ρυπανθεί η θαλάσσια περιοχή όπου βρίσκεται το ναυάγιο, ο δρόμος αναμένεται να είναι μακρύς και δύσβατος. «Μόλις τελειώσει η απάντληση θα προχωρήσουμε στη διαδικασία αναζήτησης προσφορών για την ανέλκυση», τονίζει στην «Κ» ο κ. Στέλιος Παπανδρεόπουλος δικηγόρος του Λιμενικού Ταμείου. Την Τρίτη το πρωί, τη Σαντορίνη αναμένεται να επισκεφτεί ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Αναστ. Παπαληγούρας προκειμένου να ενημερωθεί για την εξέλιξη των εργασιών.

Πάντως οι κάτοικοι του νησιού ενώ η τουριστική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει, «τηρούν στάση αναμονής όσον αφορά τη διαδικασία της απάντλησης» καθώς, όπως επισημαίνει στην «Κ» ο πρόεδρος της κοινότητας Οίας κ. Γιώργος Χάλαρης, «δεν υπάρχει κάποια επίσημη ενημέρωση, οπότε οι κάτοικοι αναμένουν τα αποτελέσματα. Ωστόσο η εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο κάνει καλή δουλειά».

Μαραθώνιος πιέσεων

Ηταν Απρίλιος, Μεγάλη Πέμπτη του 2007, όταν στις 3.30 μ.μ. το κρουαζιερόπλοιο προσέκρουσε σε χαρτογραφημένο ύφαλο στα ανοικτά της Σαντορίνης. Παρουσίασε ρήγμα στα ύφαλα και σύντομα άρχισε να παίρνει κλίση, οπότε ο πλοίαρχος έδωσε εντολή για εγκατάλειψη του πλοίου. Περισσότερα από 1.500 άτομα διασώθηκαν ενώ δύο Γάλλοι, ένας πατέρας με την κόρη του, έχασαν τη ζωή τους.

Λίγες ημέρες μετά το ναυάγιο ξεκίνησαν οι πιέσεις των κατοίκων και των τοπικών αρχών για την απάντληση των καυσίμων από τις δεξαμενές του Sea Diamond. Εκείνη την εποχή η εταιρεία «Τεχνική Προστασίας Περιβάλλοντος» έφτασε στη Σαντορίνη και ανέλαβε το έργο της επιφανειακής απορρύπανσης, της συλλογής δηλαδή των ποσοτήτων των πετρελαιοειδών, που έβγαιναν στην επιφάνεια από το ναυάγιο. Σήμερα η ίδια εταιρεία βρίσκεται και πάλι στο νησί προκειμένου να υποστηρίξει το έργο της εταιρείας που έχει αναλάβει την απάντληση. Ο κ. Β. Μαμαλούκας, διευθυντής της «Τεχνική Προστασίας Περιβάλλοντος» εξηγεί ότι «η δική μας αρμοδιότητα είναι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απάντλησης». Το κυρίως έργο έχει αναλάβει η αγγλική εταιρεία Dronik Maritime Consultants Ltd για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας εταιρείας Louis Hellenic Cruises. Αξίζει να σημειωθεί ότι για πολύ καιρό, η πλοιοκτήτρια εταιρεία, στην επικοινωνία της με το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και σε επίσημες ανακοινώσεις απέκλειε την απάντληση των ποσοτήτων καυσίμων που βρίσκονταν στις δεξαμενές του βυθισμένου Sea Diamond χαρακτηρίζοντας οποιαδήποτε ανάλογη προσπάθεια «επικίνδυνη» αλλά και μη «εφικτή από τεχνική άποψη».

Ομως ο σκόπελος ξεπεράστηκε και σήμερα ολοκληρώνονται οι διαδικασίες προετοιμασίας. Το κυρίως έργο αναμένεται να ξεκινήσει αυτή την εβδομάδα και να διαρκέσει περίπου άλλες τρεις εβδομάδες... εκτός απροόπτου.

Με βαθυσκάφος

Μετρήσεις, αποστάσεις, έλεγχοι, νέες μετρήσεις, νέες αποστάσεις, νέοι έλεγχοι. Το σκάφος VOS Satisfaction, βρίσκεται ήδη στην περιοχή και στο κατάστρωμά του μεταφέρει το βαθυσκάφος ROV, τον τεχνικό εξοπλισμό ελέγχου, εκεί βρίσκεται και το αντιρρυπαντικό Αιγίς όπου θα συγκεντρώνονται οι ποσότητες των πετρελαιοειδών που θα αντλούνται. Ενα μικρό ρυμουλκό «περιπολεί» στο σημείο και καταγράφει στοιχεία γύρω από το πλωτό φράγμα που εδώ και δύο χρόνια περιβάλλει το ναυάγιο προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω μόλυνση της θάλασσας από πιθανή διαρροή πετρελαίου.

Στον βυθό της καλντέρας όπου βρίσκεται το ναυάγιο δεν θα κατέβουν δύτες, καθώς κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνο. Τη «βρώμικη» δουλειά θα κάνει το βαθυσκάφος ROV (Remotely Operated Vehicle) ένα ρομπότ εξοπλισμένο με εξαιρετικά τεχνολογικά μέσα, τα μάτια και τα χέρια των ατόμων που το χειρίζονται.

Το ROV τις επόμενες ημέρες θα προσκολληθεί με ειδικές βεντούζες στο κύτος του κρουαζιερόπλοιου. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην μετακινείται ούτε εκατοστό κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών. Πρώτα ωστόσο πρέπει να καθαριστεί η λάσπη που περιβάλλει το Sea Diamond με ειδικές βούρτσες. «Το ναυάγιο καλύπτεται από ιζήματα, το πάχος των οποίων ξεπερνά τα 5 εκατοστά, λόγω των μεγάλων επικαθίσεων από τις υποβρύχιες κατολισθήσεις, από τις πλαγιές που το περιβάλλουν», τονίζει στην «Κ» ο κ. Μαμαλούκας. Τα εναπομείναντα στις δεξαμενές του πλοίου καύσιμα -που υπολογίζονται περίπου στους 120 τόνους- θα απαντληθούν από 20 τρύπες που θα ανοιχτούν στην αριστερή πλευρά του κύτους του Sea Diamond, πάντα από το βαθυσκάφος ROV, καθώς βρίσκεται στο βυθό με κλίση 25 μοιρών. Υπενθυμίζεται ότι η ποσότητα των πετρελαιοειδών στις δεξαμενές του Sea Diamond την ημέρα που βυθίστηκε ήταν περίπου 430 τόνοι από τους οποίους με τη διαδικασία της επιφανειακής απορρύπανσης είχαν περισυλλεγεί περίπου 300 τόνοι.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_24/05/2009_315912

ΠΟΝΤΟΣ- Η Ιστορία ενός λαού

Στα ποτήρια μας Μαυροτράγανο από τη Σαντορίνη

Στα ποτήρια μας Μαυροτράγανο από τη Σαντορίνη

Επί δεκαετίες «δευτεραγωνιστής», η θηραϊκή ποικιλία βγαίνει δυναμικά πλέον στο προσκήνιο

ΓΕΥΣΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΗ

Γηγενής ποικιλία της θηραϊκής γης, το Μαυροτράγανο βρισκόταν επί χρόνια στη σκιά του Ασύρτικου, των εκλεκτών Vinsanto και της πολυδυναμικής Σαντορίνης. Το Αθήρι και το Αϊδάνι ήταν οι δευτεραγωνιστές και η Μανδηλαριά έβρισκε τη θέση της κυρίως στα γλυκά Mezzo. Το μαύρο και τραγανό σταφύλι, εκτοπισμένο από το προσκήνιο για χρόνια, επανήλθε δυναμικά, χάρη στο μεράκι και τις ικανότητες κάποιων οινοποιών της Σαντορίνης, μέσα από πολύ ενδιαφέροντα βαθυκόκκινα και περίπλοκα κρασιά. Θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον. Αυτό συμπεράναμε δοκιμάζοντας τέσσερις αντιπροσωπευτικές ετικέτες, σε μια γευσιγνωσία που διοργάνωσε ο διεθνής οργανισμός Slow Food.
Νέοι αμπελώνες θα δώσουν τη λύση
Το Μαυροτράγανο είναι μία υπό εξαφάνιση ποικιλία της Σαντορίνης. Στο παρελθόν, η οινοποίησή της γινόταν στις κάναβες της Θήρας με σκοπό να συμβάλει στην αρωματική και γευστική βελτίωση των ερυθρών γλυκών ντόπιων οίνων. Εντούτοις, το ενδιαφέρον των οινοποιών γι' αυτήν εξασθένησε με την πάροδο των χρόνων, προφανώς και εξαιτίας της τουριστικής ανάπτυξης στο νησί. Ετσι, αυτή τη στιγμή η σημαντικότερη δυσκολία για τους οινοποιούς που ασχολούνται με την αναβίωση του Μαυροτράγανου είναι η μικρή ποσότητα και η συλλογή των σταφυλιών (που φυσικά γίνεται χειρωνακτικώς), καθώς τα αμπέλια -ηλικίας άνω των 50 ετών- βρίσκονται διάσπαρτα στους αμπελώνες και, όπως χαρακτηριστικά μας είπαν οι υπεύθυνοι του Κτήματος Σιγάλα, «ο παραγωγός μπορεί να πρέπει να πάει στο αμπέλι για να τρυγήσει μόλις 10 κιλά σταφύλια»! Η μόνη λύση, λοιπόν, ήταν να φυτευτούν νέοι αμπελώνες για να διευκολυνθεί η ούτως ή άλλως μικρή παραγωγή του Μαυροτράγανου - που ωστόσο έχει ήδη διακριθεί στις πρώτες πειραματικές οινοποιήσεις του, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ν. Μ.

Μαυροτράγανο 2007 Κτήμα Αργυρού

Είναι μόλις η δεύτερη έκδοση και η παραγωγή του δεν ξεπερνά τις 5.000 φιάλες. Το κρασί παραμένει για 18 μήνες στο βαρέλι πριν εμφιαλωθεί.Αλκοόλ: 13,5%Χαρακτηριστικά: Σκούρο κόκκινο χρώμα, γλυκά αρώματα μαύρων φρούτων, δέρματος, καπνού και δρυός, αλλά και έντονη γήινη αίσθηση με ελαφριά μεταλλικότητα. Σώμα σε καλό επίπεδο και εξαιρετικά ισορροπημένη γεύση. Μεγάλη επίγευση.Συνοδεύει: Πιάτα με μανιτάρια, μπιφτέκια και γενικά κόκκινα κρέατα.Διάρκεια ζωής: 5 - 10 χρόνια.Τιμή: 22 €

Μαυροτράγανο 2007 Santo Wines

Η πρώτη προσπάθεια οινοποίησης της ποικιλίας έγινε πριν από επτά χρόνια, ενώ πριν από τέσσερα έγιναν οι πρώτες εμφιαλώσεις. Η Ενωση παράγει γύρω στις 2.000 φιάλες Μαυροτράγανο, ενώ αυτήν τη στιγμή έχει υπό την επίβλεψή της 40 στρέμματα με καινούργια φυτεμένα αμπέλια.Αλκοόλ: 12%Χαρακτηριστικά: Βαθύ κόκκινο χρώμα με ανοιχτόχρωμες ανταύγειες στο στεφάνι του. Αρώματα φρέσκιας φράουλας και μαρμελάδας κεράσι στη μύτη, αλλά και ζαμπόν, καπνός και ελαφριά μεταλλικότητα που κυρίως γίνεται αισθητή στο στόμα. Νόστιμες τανίνες, καλά ενσωματωμένες και σχετικά φρέσκο ακόμα.Συνοδεύει: Κόκκινα κρέατα σχάρας ή μαγειρεμένα με ελαφριές σάλτσες.Διάρκεια ζωής: 5 χρόνια τουλάχιστον.Τιμή: 17 €

Μαυροτράγανο 2006 Κτήμα Σιγάλα

Το Μαυροτράγανο του Σιγάλα κυκλοφορεί από το 1997, αλλά η διάθεσή του γίνεται κυρίως από το Κτήμα και, παρότι εξάγεται, δεν θα το βρούμε στις κάβες της Αθήνας. Το 2002 έγινε αναδιάρθρωση των αμπελώνων και σταδιακά φυτεύτηκαν περίπου 80 στρέμματα Μαυροτράγανο. Η χρονιά του 2008 αναμένεται να δώσει γύρω στις 10.500 φιάλες.Αλκοόλ: 14,5%Χαρακτηριστικά: Συμπαγές κόκκινο χρώμα και περίπλοκο αρωματικό μπουκέτο, όπου ξεχωρίζουν μαρμελάδα κόκκινων φρούτων, καπνός, άγρια βότανα, μυρωδικά και πικάντικα μπαχαρικά. Καλοδομημένο και με πολύ καλό σώμα. Εξαιρετικής ποιότητας τανίνες που δείχνουν πως το μέλλον του θα είναι μεγάλο. Φρουτώδης και μεγάλη επίγευση.Συνοδεύει: Κόκκινα κρέατα με πικάντικες και περίπλοκες σάλτσες, κίτρινα πικάντικα τυριά.Διάρκεια ζωής: Πάνω από 7 χρόνια.Τιμή: 35 €

Μαυροτράγανο 2006 Κτήμα Χατζηδάκη

Είναι εμφιαλωμένο σε μόλις 4.700 φιάλες, με μια πινελιά από Μανδηλαριά. Το Κτήμα Χατζηδάκη διαθέτει 20 στρέμματα φυτεμένους αμπελώνες Μαυροτράγανου, εκ των οποίων αυτή τη στιγμή οι μισοί βρίσκονται στην παραγωγή.Αλκοόλ: 14%Χαρακτηριστικά: Βαθύ ερυθρό χρώμα, αρώματα φρέσκων μαύρων φρούτων, μεταλλικότητα και γήινη αίσθηση. Καλής πυκνότητας σώμα και τανίνες πικάντικες και άγουρες ακόμα, που φαίνεται πως χρειάζονται κι άλλο χρόνο για να μαλακώσουν. Εντονη αίσθηση βαρελιού στην επίγευση και ελαφριά πικρίλα.Συνοδεύει: Κόκκινα κρέατα και γενικά φαγητά με κόκκινες σάλτσες.Διάρκεια ζωής: Τουλάχιστον 7 χρόνια.Τιμή: 16 €

Πηγή:http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_oiko1_1_08/04/2009_274445

Τι γυρεύει η ...αλεπού στο παζάρι;

Έπεσε στην αντιληψη μας "περίεργος" αμερικανοισραηλινός φοιτητής του Πανεπιστημίου του Γέηλ που τυχαίνει να βρίσκεται ίσως για διακοπές στο νησί μα ίσως και για άλλες δουλειές, άλλωστε τον τελευταίο καιρό πέρα από τους αμερικάνους τουρίστες που πάντα είναι καλοδεχούμενοι έχουμε και αμερικάνικα πλοία αραγμένα στον όρμο των Φηρών, μα το κορυφαίο είναι ότι όπως έλεγε ο ίδιος, η αποστολή του στην χώρα μας είναι το θέμα της εργασίας που του δώθηκε και επιδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Γέηλ και είναι οι σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων! Στο πηγαδάκι που στήσαμε ο αμερικανοισραηλινός μεταξύ άλλων πολτικοκοινωνικών αναλύσεων δεν μπορούσε να καταλάβει λέει γιατί σκοτωνόμαστε για μερικές πέτρες στο Αιγαίο(Ίμια)!

Μήπως να τον έστελνε το Πανεπιστήμιο του Γέηλ στην Δυτική Όχθη να κάνει εκεί την εργασία του και να λύσει τις όποιες απορίες έχει για τις πέτρες με τους Παλαιστίνιους γείτονες ή απλά ψάρευε...πελάτες;

Γενοκτονία Ποντίων

Ημέρα Εθνικής Μνήμης

Στις 24 Μαίου και ώρα 11πμ θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της Γενοκτονίας που θα γίνει στο κέντρο των Φηρών σε χώρο της πλατείας που παραχώρησε ο Δήμος Θήρας.

Ο Αλέξης Παπαχελάς στην Σαντορίνη...

Η ευκαιρία που χάθηκε
Του Αλεξη Παπαχελα

Πριν από πολλά χρόνια έπινα το ποτό μου στη Σαντορίνη, σε ένα από τα ωραιότερα μπαλκόνια του κόσμου. Στο διπλανό τραπέζι καθόταν ένας άλλος ένοικος του ξενοδοχείου που έμοιαζε με το αρχέτυπο του νεοελληνικού νεοπλουτισμού και ο οποίος επέμενε να μιλάει δυνατά, να σχολιάζει τους γύρω του και γενικώς να καθιστά όσο πιο δύσκολη γινόταν την απόλαυση του ηλιοβασιλέματος. Αντελήφθη τον εκνευρισμό των υπολοίπων και με, αυτοκριτικό όσο και πικρό χιούμορ, γύρισε και είπε: «Είδατε πόσο δίκαιος είναι ο Θεός; Μας έχει χαρίσει τον πιο μαγικό τόπο στον κόσμο. Σκεφθείτε να μας είχε κάνει και εμάς τέλειους;»
Η ατάκα αυτή μου ήλθε στο μυαλό, καθώς έβλεπα χθες το απόγευμα το πάλαι ποτέ κοσμοπολίτικο Φαληρικό Δέλτα. Θυμώνω όταν σκέπτομαι ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και η Αθήνα όχι απλά δεν μοιάζει με τη Βαρκελώνη, αλλά έχει πάει και λίγο πιο πίσω από εκεί που ήταν το 2004. Ο αυτοκινητόδρομος και οι περίπλοκες διακλαδώσεις του κατέστρεψαν την όποια πρόσοψη είχε ιστορικά αυτή η πόλη στη θάλασσα. Η περιοχή γύρω από το ΣΕΦ είναι αναξιοποίητη και αφρόντιστη. Τα παρτέρια των δρόμων είναι γεμάτα σκουπίδια. Ο περίφημος περίπατος που θα μπορούσε κανείς να κάνει από το ΣΕΦ μέχρι τη Γλυφάδα και πιο κάτω υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Το Ελληνικό παραμένει ένα φάντασμα για το οποίο κανείς δεν τολμά να πάρει μια απόφαση. Είναι βέβαια και δύσκολο να ξέρεις με ποιον πρέπει να θυμώσεις σε αυτή τη χώρα. Υπουργεία, Ολυμπιακά Ακίνητα, Τοπική Αυτοδιοίκηση μπλέκονται σε ένα κουβάρι που βολεύει όλους και δεν αφήνει ποτέ να γίνει τίποτα θετικό. Μαρίνες, που σε άλλες χώρες θα ήταν φροντισμένες «βιτρίνες», διοικούνται από κομματικούς παρατρεχάμενους που μπερδεύουν το σέρβις με το ρουσφέτι. Οι δήμοι διεκδικούν με τον πιο ακραίο τρόπο την εκμετάλλευση μιας περιοχής, αλλά σπανίως ξέρουν να τη διαχειρισθούν αποτελεσματικά.
Υπάρχουν ασφαλώς οι εξαιρέσεις και φαίνονται εκεί που ο ιδιωτικός τομέας μπόρεσε να κάνει αυτό που κάνει και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Και η εικόνα θα είναι σαφώς καλύτερη όταν το πείσμα του Ιδρύματος Νιάρχου φέρει ορατό αποτέλεσμα στο Φάληρο.
Είναι όμως τόσο κρίμα. Δεν υπάρχει άλλη πόλη που προσφέρει τόσες ομορφιές τόσο κοντά στο κέντρο της. Το παράδειγμα της Βαρκελώνης έμεινε ένα απομακρυσμένο και άπιαστο όνειρο.
Και αυτό γιατί εδώ δεν έγινε ποτέ ένας μεγάλος, συγκροτημένος διάλογος για το πώς θα έπρεπε να μοιάζει αυτή η πόλη. Ενώ εκεί τα καλύτερα μυαλά άνοιξαν μια κουβέντα και κατέληξαν σε ένα συγκεκριμένο όραμα, αλλά και σχέδιο. Το 2004 έδωσε μια μοναδική ευκαιρία που χάθηκε στον βωμό της ταχύτητας και των μεγάλων έργων χωρίς καμία αισθητική (πλην Καλατράβα). Από τότε μέχρι σήμερα χάθηκαν και άλλες ευκαιρίες για να αλλάξει πραγματικά η όψη της Αθήνας. Και απομένει το ερώτημα γιατί να είμαστε τόσο ανάξιοι να προστατεύσουμε και να διαχειρισθούμε όλη αυτή την ομορφιά γύρω μας.

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_83_20/05/2009_315344