Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Ο Βασίλης Καζούλης ...Στην Σαντορίνη

Photo of the Day: Dreaming in Santorini


Is it possible to take a bad picture in Santorini? The Greek island, famed for its blocky white houses and blue-domed churches nestled on cliffs encircling a flooded caldera, is one of the most photogenic spots in the world. It's also a popular European cruise ship port of call.
Today's Photo of the Day, Dreaming in Santorini, doesn't show the classic church tops or any of the familiar doorways framing views of the sea. Instead, it displays a simple flat rooftop, a makeshift bed for a napping pup. The cruise ship plying the Aegean waters in the distance hints at the tourist busy-ness nearby.
"On Santorini, even the stray dogs live the good life," writes Dream Trip entrant ahenry333 about the memory of capturing the image. "Strolling through the village of Oia, I came upon this juxtaposition of dog and boat."
Θηραζείν: Αχ, και να ήξεραν τι τράβηξαν τον χειμώνα που μας πέρασε τα σκυλιά στην Οία!

Ραδιο –γαϊδουρομαχίες


Απρόσμενη εξέλιξη είχε η καταγγελία που έκανε σήμερα ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Μάκης Καφιέρης στο τοπικό ραδιόφωνο. Ο κ. Καφιέρης κατήγγειλε ότι ο Δήμος έχει αφήσει στην μοίρα τους 3 υπερήλικα γαϊδουράκια στο φυτώριο του Καρτεράδου σε περιφραγμένο χώρο. Ο κ. Καφιέρης τόνισε στις δηλώσεις του ότι διαθέτει και φωτογραφίες που αποδεικνύουν την τραγική κατάσταση των ζώων που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς φαγητό και νερό. Την καταγγελία του κ. Καφιέρη επιβεβαίωσε και ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Νίκος Αναστ.Ζώρζος ο οποίος όπως δήλωσε επισκέφθηκε τον χώρο και είδε με τα μάτια του την κακή κατάσταση των τριών ζώων. Από την πλευρά τόσο ο Δήμαρχος κ. Άγγελος Ρούσσος όσο και ο Γεωπόνος του δήμου κ. Δημήτρης Σιγάλας μίλησαν για πρόγραμμα προστασίας των υπερήλικων ζώων και τόνισαν ότι τα Ζώα προσέχει και ταΐζει καθημερινά υπάλληλος του Δήμου ενώ τα επισκέπτεται και η κτηνίατρος κ. Βάλβη.


Πηγή:http://www.neasantorinis.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1137&Itemid=1

Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Χαλαρώστε και απολαύστε το πιο όμορφο Νησί του Κόσμου

Ανοιχτή Έκθεση Τοιχογραφιών Θήρας


Ανοιχτή η έκθεση τοιχογραφιών Θήρας
Η έκθεση αναπαράστασης των τοιχογραφιών της Θήρας είναι εκ νέου ανοιχτή για το κοινό από την 1η Μαΐου μέχρι την 31η Οκτωβρίου στον εκθεσιακό χώρο του Συνεδριακού Κέντρου 'Πέτρος Μ. Νομικός', στα Φηρά Σαντορίνης.Η έκθεση αναπαράστασης παρέχει στον επισκέπτη της Σαντορίνης τη μοναδική ευκαιρεία να απολαύσει στον τόπο δημιουργίας τους τις 42 τοιχογραφίες της Θήρας που έχουν μέχρι σήμερα αποκατασταθεί.Τα εκτιθέμενα έργα τέχνης συνιστούν μία συλλογή σε .......
........ πραγματικές διαστάσεις, τρισδιάστατων φωτογραφικών αναπαραστάσεων των αυθεντικών τοιχογραφιών που μέχρι στιγμής έχουν αποκατασταθεί. Οι αναπαραγωγές έχουν ανατεθεί από το Ίδρυμα Θήρας -Πέτρος Μ. Νομικός και δημιουργηθεί στη Γαλλία με μια προηγμένη φωτογραφική μέθοδο.Οι αυθεντικές τοιχογραφίες αποκαλύφθηκαν πριν από τριάντα περίπου χρόνια, αφού είχαν διατηρηθεί για τρεισήμισυ χιλειτίες κάτω από στρώματα ηφαιστειακής τέφρας. Εκτός της ξεκάθαρης καλλιτεχνικής τους αξίας, οι τοιχογραφίες της Θήρας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την καθημερινή ζωή, την οικονομία, την τεχνολογική εξέλιξη, τη θρησκεία και τις ιεροτελεστίες καθώς και για το περιβάλλον και τον πολιτισμό της πόλης του Ακρωτηρίου την εποχή του χαλκού.
Η έκθεση είναι καθημερινά ανοιχτή από τις 10:00 έως τις 19:00Τιμή εισητηρίου: 4 ευρώ. Είσοδος ελεύθερη για άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετώνΣυνεδριακό Κέντρο 'Πέτρος Μ. Νομικός'Φηρά, 84700, ΣαντορίνηΤηλέφωνο: 22860 23016-19 Fax: 22860 23020email: info@idryma-theras.org.gr http://www.therafoundation.org/wallpaintingexhibition



Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Ο κρόκος της Σαντορίνης

Να και ένα θέμα που το τσιμπήσαμε εδώ και καιρό αλλά από τον Γιώργο Κιούση και την Ελευθεροτυπία και που τώρα το βρήκαμε λίγο μεταλαγμένο, όχι τον Κρόκο αλλά τον συντάκτη του κειμένου!


Γράφει ο/η Παν. Μυτιληναίος
03.05.09
Ο θεός Ερμής έπαιζε δίσκο με τον φίλο του τον Κρόκο. Ο δίσκος έφυγε και τραυμάτισε τον Κρόκο στο κεφάλι. Τρεις σταγόνες από το αίμα του έπεσαν στο κέντρο ενός λουλουδιού, που βρισκόταν στα πόδια του. Ο Ερμής λυπήθηκε πολύ για τον φίλο του και τον μεταμόρφωσε σε φυτό. Οι τρεις σταγόνες αίμα έγιναν τα τρία κόκκινα στίγματα που αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα του φυτού. Δεν μένουν στη μυθολογία οι Σαντορινιοί, προχωρούν πιο πέρα, προσθέτοντας εκτός από τη φάβα, το αμπέλι και το ντοματάκι και τον κρόκο τον καρτραϊκό, κοινώς ζαφορά, στα παραδοσιακά τους είδη για παρασκευή: ψωμιού που παίρνει υπέροχο κίτρινο χρώμα, τσικουδιάς με υπέροχο άρωμα, αρωματικού του στόματος μαζί με μαστίχι.
«Στη Σαντορίνη φύεται το είδος Crocus cartwrightianus (κρόκος ο καρτραϊκός, κοινώς ζαφοράς ή ζαφορά) που είναι ενδημικό φυτό της Ελλάδος. Ανθίζει από τον Νοέμβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο» μας λέει ο γεωπόνος Μάρκος Καφούρος. «Τα άνθη του είναι ποικίλου χρώματος, από λευκό μέχρι ανοιχτό και βαθύ βιολετί. Χαρακτηρίζεται από τον κοκκινωπό στύλο, που χωρίζεται σε τρία πολύ μεγάλα και πλατιά στίγματα. Στη Σαντορίνη ο ζαφοράς φύεται μόνο σε δύο θέσεις, στον λόφο του Ταξιάρχη ή Αρχάγγελο στο Ακρωτήριο και στον λόφο του Γαβρίλου στο Εμπορείο. Επίσης φύεται στη γειτονική νήσο Χριστιανά».
Τα στίγματα του κρόκου συλλέγονταν στη Σαντορίνη από αρχαιοτάτων χρόνων. Ονομαστές είναι οι τοιχογραφίες του Ακρωτηρίου όπου παριστάνεται ο κρόκος και η συλλογή του. Ο Πλίνιος είναι ο πρώτος που αναφέρεται στον κρόκο της Θήρας, τον θεωρεί μάλιστα ως έναν από τους καλύτερους. Ο Θεόφραστος αναφέρεται στον «εν Κυρηναία εύοσμον κρόκον» που οι οσμές του «διαφερόντως άκρατοι» είναι. Η Κυρήνη ήταν αποικία της Θήρας και πιθανόν οι Κυρηναίοι είχαν μάθει από τους Θηραίους την εκμετάλλευση του κρόκου.
«Η συλλογή του ζαφορά στη Σαντορίνη γινόταν αποκλειστικά από τις γυναίκες, τα άνθη κόβονταν ολόκληρα μαζί με το περιγόνιο. Τσακίζονται ανάμεσα στον δείκτη και τον αντίχειρα και στη συνέχεια, πολλά μαζί, συγκρατούνται μέσα στη χούφτα από τα υπόλοιπα δάχτυλα. Μετά το τέλος της συγκομιδής μαζεύονται γυναίκες και παιδιά από όλη την οικογένεια και ξεχωρίζουν τα στίγματα από τα υπόλοιπα μέρη του άνθους. Συνήθως όμως δεν γίνεται διαχωρισμός των στημόνων, οι οποίοι τοποθετούνται μαζί με τα στίγματα. Στη συνέχεια τα στίγματα ξηραίνονται και τοποθετούνται σε δοχεία αεροστεγώς κλεισμένα. Μνήμες από τα προπολεμικά χρόνια ενθυμούνται τα περιβόλια των πλουσίων να είναι γεμάτα από ζαφορά κάθε χειμώνα, ενώ οι άκριες πολλών αγρών στην περιοχή Κατσινάρος του Εμπορείου είχαν φυτευτεί με ζαφορά.
Ο ζαφοράς, χάρης στις χρωστικές, αρωματικές και φαρμακευτικές ουσίες που περιέχει, έχει μεγάλη σημασία ως φαρμακευτική, αρωματική και χρωστική ουσία. Καθημερινές χρήσεις του ήταν η βαφή των ενδυμασιών, κυρίως τη Βυζαντινή εποχή, στη μαγειρική ως υδατόχρωμα, στην αρωματοποιία ως συστατικό διαφόρων μύρων, στη ζαχαροπλαστική -και ειδικά στη Σαντορίνη- χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στην παρασκευή των «λαμπριανών» (κουλούρια και μελιτίνια της Λαμπρής), αλλά και στην φαρμακευτική ως τονωτικό, αφροδισιακό, ευστόμαχο και στην παρασκευή κολλυρίων.
«Την ενθάρρυνση ας την κάνει η Πολιτεία με απλά και συστηματικά βήματα. Με παραγωγή και διάθεση στους αγρότες πιστοποιημένου και βελτιωμένου πολλαπλασιαστικού υλικού από το ντόπιο γενετικό υλικό, με ένταξη και ενίσχυση της καλλιέργειας του κρόκου στον κανονισμό της Ε.Ε. για τα μικρά νησιά του Αιγαίου πελάγους, με γνωριμία των αγροτών με την καλλιέργεια και ενημέρωσή τους για τις σύγχρονες καλλιεργητικές τεχνικές».

A Crash Course in Greek Wine



Tara Q. Thomas
A Crash Course in Greek Wine
05.01.09
Searching for gold—and finding it, occasionally, despite the odds—at an international wine competition.
It’s 10 A.M. and I’m ready to do cartwheels. I’m at the Thessaloniki International Wine Competition and our panel has just been handed a flight of 15 wines made from Malagousia and Assyrtiko, two of Greece’s best white wine grapes, instead of a slew of less interesting Greek Chardonnay. I’ve encountered these grapes before: The luscious peach tones and silken texture of Malagousia; the lean, elegant flavors of Assyrtiko, as dry and saline as Santorini, the island where it originated. Judging these will be cake.
Or will it? I’m used to tasting blind, without knowing precisely what wine is in the glass, but when assigning a score I always know the grape or the place it came from—and here they don’t tell us which wine is which or if it’s a blend of the two. As a wine critic, the question isn’t whether I like a wine (that’s for later, off the job) but whether it’s a good example of its type. Without knowing what that type is—e.g. an Assyrtiko from Santorini or one from the mainland, or a blend with Malagousia, all of which deserve to be judged on their own merits—that’s difficult. And it’s even more difficult for the Italian sommelier two rows behind me, who has almost no experience with Greek wines.
The problem isn’t unique to this competition. Even when the wines are presented in a more orderly fashion, some judges might not be familiar enough with the wines being judged to be able to rate them well. (At a competition in Germany I once ended up on the panel judging semi-sweet reds. The only time these wines ever really made sense to me was in a Georgian restaurant in Moscow alongside some super-spicy shashlik—yet that wasn’t enough to prepare me to taste 14 of them, let alone judge them. Still, I was one experience more qualified than some other tasters.) And there’s the whole problem of judging a wine from a single snapshot, a series of sips taken in a five-minute period, in a sterile room under a critical eye. It’s a little like speed dating: If you don’t make a connection in that five minutes, you’re out, no chance for slowly blossoming understandings.
This morning in Thessaloniki, I break out in a sweat. I love Greek wines, and I want to see vintners who are doing good work get recognition for it. I stare at glass number 4325 and wonder whether the faintly peachy, light white in it is a poor example of Malagousia or an Assyrtiko from the mainland, where the grape tends to take on a plumper, fruitier character than its island identity. Or is it some unusual blend of the two?
This is how it goes for all three days of the contest. Thrilling moments of absolute certainty are countered by confusion, which feels worse than a mouthful of wine that tastes like fish food. By the end, I’m pretty much sure that about the only thing this contest will do is distribute a slew of silver medals, the safest score range, the refuge of the unsure.
But I’m only half right. The main point of the vast majority of these events is, to be blunt, to hand out medals, which bring more recognition to the wines, and in this case, to an entire country’s largely unsung production. The stickers the winners can put on their bottles will bring them consumers’ attention, and the competition itself is a crash course in Greek wine for a number of judges who buy, sell, and write about wine.
But most strikingly, we judges don’t entirely blow it. Some golds are handed out after all, and they go to some of the best wines in Greece. There’s the elegant, restrained Santorini by Paris Sigalas right up at the top of the list, as well as a satiny Sauvignon Blanc from Evangelos Gerovassiliou, one of the country’s most talented vintners. Boutari’s Skalani, a red that redefines Cretan wines, took a gold, as did the Xinomavro from Kir Yianni.
I’m sure we missed some great wines—the judges didn’t get them, the bottle was off, the flight was bizarrely ordered, the barometric pressure shot up—who knows. But it’s reassuring to know that, in some cases, you can’t keep a good wine down. It has something to say, and says it so well and so clearly that a quorum of people hear it, no matter the noise.
And that Italian guy two rows behind me, who’d never been to Greece? He likes Greek wines now.
http://www.gourmet.com/winespiritsbeer/2009/04/a-crash-course-in-greek-wine

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Καλή Πρωτομαγιά


Αργία ή Απεργία;

Καλό Μήνα σε όλους σας...

Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Παίδων/Κορασίδων 25-26/4/2009 στη Θήβα


Ο Σύλλογος μας συμμετείχε στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα TAE KWON DO Παίδων/Κορασίδων που διεξήχθη στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Δήμου Θηβαίων υπό την αιγίδα τις Ένωσης Ταε Κβον Ντο Νοτίου Ελλάδος στις 25-26/4/2009 με 12 αθλητές-τριες στις εξής κατηγορίες: Παίδες Έγχρωμες Ζώνες 1994-1995, 53-57 Kg Αδάμ Θεόδωρος Παίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, 41-45 Kg Φουστέρης ΦώτιοςΠαίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, -33Kg Θυμιούδης Παράσχος Παίδες Έγχρωμες Ζώνες 1998, -33 Kg Κατρής Αντώνιος Παίδες Έγχρωμες Ζώνες 1998, -33 Kg Καντζέλης ΗλίαςΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1994-1995, 51-55 Kg Κατρή ΜελίναΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, 47-51 Kg Ρενιέρη ΧριστίναΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, 47-51 Kg Μέντα ΣοφίαΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, 41-44 Kg Λιλιέ ΕλευθερίαΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1996-1997, 33-37 Kg Φουστέρη ΜελίναΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1998 41-44 Kg Αλεφραγκή ΝικολέταΚορασίδες Έγχρωμες Ζώνες 1998 33-37 Kg Φουστέρη ΧριστιάναΟι Αθλητές-τριες του Συλλόγου μας αγωνίστηκαν με τον καλύτερο τους εαυτό και διακρίθηκαν ανάμεσα σε 560 αθλητές-τριες από 51 Σωματεία ως εξής:Φουστέρη Χριστιάνα ----- Χρυσό ΜετάλλιοΦουστέρης Φώτιος ----- Ασημένιο ΜετάλλιοΡενιέρη Χριστίνα ----- Ασημένιο ΜετάλλιοΑλεφραγκή Νικολέτα ----- Ασημένιο ΜετάλλιοΑδάμ Θεόδωρος ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΘυμιούδης Παράσχος ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΚατρής Αντώνιος ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΚαντζέλης Ηλίας ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΦουστέρη Μελίνα ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΛιλιέ Ελευθερία ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΜέντα Σοφία ----- Χάλκινο ΜετάλλιοΤο Δ.Σ. του Συλλόγου συγχαίρει το δάσκαλο Ζαρκάδα Ιωάννη και όλοι την αποστολή της ομάδας για την διάδοση του αθλητικού ήθους.Ευχαριστούμε επίσης τον Δήμο Θήρας, τον Αντιδήμαρχο Καντζέλη Αντώνη, το ΙΔΡΥΜΑ ΛΟΥΛΑΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ, την Ένωση Λεμβούχων Θήρας, την Blue Star Ferries, την ANEK LINES, το NATURACTION του κου. Αργυρού Γιώργου, την ΚΑΒΑ ΦΟΥΣΤΕΡΗΣ, το νερό EVIAN, τον κο. Αντώνη Φουστέρη, την Εφημερίδα SCORE LIVE, τον Διεθνή Σύλλογο Γυναικών Σαντορίνης και το περιοδικό SPORTY για την πολύτιμη συμβολή τους στο Αθλητικό έργο που παράγει ο Σύλλογος.


Θηραζειν: Συγχαρητήρια και ακόμα πιο ψηλά.